Roken en wurgseks

Roken en wurgseks

Als je tabaksrook in je longen zuigt, ontstaat er ademgebrek. Een gedeelte van de long wordt op non-actief gesteld. Je wordt duizelig en heel even is er het gevoel van verstikking. Als je daarna weer gewoon ademhaalt ontstaat er een lichte euforie omdat het lichaam dit interpreteert als op het nippertje aan de dood ontsnapt zijn. Dat laatste gevoel is natuurlijk fantastisch en je wil het liefst, zo snel mogelijk weer ervaren. Je brengt jezelf weer op het randje van stikken en ervaart de enorme opluchting dat het toch niet gebeurd.
Hetzelfde gebeurt, maar dan een stuk heftiger bij wurgseks Door het zuurstofgebrek wordt je licht in je hoofd waardoor je even van de wereld bent. Als je het overleefd is er uiteraard weer diezelfde euforie als bij roken.
Het precieze aantal doden door wurgseks is onbekend; in de VS komen volgens een vaak genoemde schatting jaarlijks zo’n 250 tot 1000 personen door wurgseks om het leven.
In 2000 werd het aantal doden door roken in de VS geschat op 435 duizend. Laat dat in 2017 de helft zijn. Dan nog is duidelijk dat roken gevaarlijker is dan wurgseks.
Je moet wel niet goed bij je hoofd zijn als je aan wurgseks doet. Leuk om daar eens over na te denken als je iemand een sigaret op ziet steken.

Van een bijna vergeten dichter

IMG_0092IMG_0091We hadden het over de dood. Toen schoot mij het gedicht te binnen. Maar ik wist allen maar dat er een rottinkje in voorkwam. Komrij’s driedelige bloemlezing bevat geen beginregel register. Bovendien wist ik geen beginregel. Toch vond ik hem in deel drie op bladzijde 377: Bastiaan van Heyningen. Op het onternet was nog slechts één blogbericht over hem te vinden en een pdf scan van een oud bundeltje. Maar om dit gedicht mag hij niet vergeten worden

Puntjes op de i in het digitale tijdperk

Puntjes op de i in het digitale tijdperk.

Ik was bezig om een website online te krijgen. Dat valt niet mee. Vooral als je een app gebruikt die beweerd dat je datgene wat je ziet ook krijgt wysieyg. Het duurde een dag of drie van heen en weer gestuurde mail tussen de leverancier en de webhost en uren zoeken op het internet voordat ik de bestanden kreeg waar ze hoorden. Ik was dolgelukkig toen het eindelijk gelukt was. Vol verwachting typte ik het webadres in de browser. Op het scherm verschenen echter slechts, in blauwe lettertjes, de bestanden die ik online gezet had maar geen mooie site met mooie afbeeldingen en hyperlinks. Wel stond er het bestand “index” bij. Uit ervaring weet ik dat dit bestand verwijst naar de hoofdpagina van een site. En inderdaad als ik er op klikte verscheen meteen mijn hele volledig functionerende site. Maar daar had ik weinig aan. Dus weer zoeken en zoeken, sleutelen in de “cosmos” dat is de plek met instellingen bij de webhoster en ,uiteindelijk, mailtjes sturen naar de diverse helpdesken en ondertussen doorzoeken. Tot ik stuitte op het antwoord: Index moet niet met een I maar met een i. En ja hoor zodra de i zijn puntje had, wekte alles perfect. Je moet het maar weten. Daar draait het om in het digitale tijdperk.
Ik las vandaag een artikel over een rapport van de WRR
https://www.wrr.nl/publicaties/rapporten/2017/04/24/weten-is-nog-geen-doen
Voor wie het lezen wil.
Dat er op neerkomt dat heel veel mensen in hun oplettendheid en accuratesse overvraagd worden. Omdat van de burger geëist wordt dat hij correct “digitaal” communiceert met de overheid. Bij een beetje spanning of stress gaat dat te vaak mis en dan staat soms niet op iedere I een puntje. Gevolg is dat mensen nog verder in de problemen en de stress raken.
Een puntje op een i kan je dus zwaar aangerekend worden en je in no time in de goot doen belanden. De computer is de examinator van de overheid. Wie zijn taal niet spreekt wordt gediskwalificeerd en gedeletet.